Omdat ze het niet eens konden worden wie wat mocht eten en wie juist weer niet hadden de mensen in het ene appartement (714) voor elk persoon een aparte lade gereserveerd in de koelkast. Waar bij het andere appartement 508 de koelkast een grote gierput was waar iedereen maar wat in gooide en drie keer zoveel uithaalde, was het bij 714 ‘goed’ geregeld. Echter ondervonden de bewoners van 714 nog wel eens dat er dingen verdwenen uit hun laadjes en nooit meer boven water kwamen. De koelkast werd toen van dat moment door iedereen geobserveerd. Elk persoon die zich ook maar in de buurt van de koelkast bevond werd uitgejoeld en de slagzin “Opkankeren dat is mijn laadje” werd dan ook meerdere malen gehoord.